Kwekers en Tamme Vogels

Posted on 22/07/2009

0


witkuifkaketoeEr lijken nogal wat misverstanden te bestaan als het gaat om het tam maken van vogels. Kwekers houden er vaak niet van, want vogels horen in de voliere zo denken zij. Ook zijn er veel kwekers die er niets op tegen hebben dat hun vogels tam gemaakt worden, maar zijzelf hebben er gewoonweg de tijd niet voor.

Dat laatste is zeer begrijpelijk, want ook het kweken van vogels in het algemeen vereist veel geduld, tijd en energie. Nog maar te zwijgen van de onkosten die gemaakt worden voor voer, materialen, verzorging en electriciteit verbruik voor dagelijkse verlichting, verwarming en luchtreiniging. Om daarnaast nog eens uren per dag bezig te zijn met het 10 x daags voeren van tientallen jongen is voor de meesten niet op te brengen.

Doet men dit toch dan heb je er vrijwel een dagtaak aan om zowel de koppels als de jongen zo goed mogelijk te verzorgen. Daarnaast moeten de jongen dan ook nog getrained worden om vertrouwd te raken met alles wat er zoal in een gezin gebeurren kan; schreeuwen kinderen, blaffende hond, rondrennende kat, televisie die te hard aan staat, vreemde luchtjes en o.a. allerlei gedragingen van mensen die totaal vogelvreemd zijn.

Toch is dit een absoluut essentieel onderdeel van het succesvol en met plezier houden van bijvoorbeeld een Grijze Roodstaart papegaai in huis. Een vogel die plompverloren wordt gedumpt vanuit het nest in een al dan niet druk gezin gaat het zwaar krijgen en zal in veel gevallen een triest einde vinden ergens in een vogelopvangcentrum.

Hoe triest dit werkelijk is beseffen helaas weinigen, omdat de werkelijke verstandelijke vermogens van bijvoorbeeld de Grijze Roodstaart nog niet eens lang geleden wetenschappelijk zijn aangetoond. Er heerst te veel onbekendheid met de ‘ziel van de papegaai’. Je zou gerust kunnen zeggen dat het op z’n minst gelijk is aan kindermishandeling wat veel van deze dieren, vaak onbewust, wordt aangedaan.

Een dier wat gemaakt is om grote afstanden door de lucht af te kunnen leggen, te wonen tientallen meters boven de grond en bijna 24/7 zeer druk in de weer te zijn met het zoeken naar voedsel samen levend met soortgenoten, voelt zich vanzelfsprekend niet thuis in een kooi van een vierkante meter of zelfs nog kleiner. Toch is dat wat de meesten hun vele jaren moeten slijten. Dan worden ze ook nog beschuldigd van ‘ongewenst gedrag’ als ze een keer schreeuwen of bijten! Raar he?

Ik wil niet beweren dat alle papegaaien maar alleen in de natuur moeten blijven. Zeker kan men veel plezier beleven aan bepaalde soorten die in huis kunnen worden gehouden. Een minimale vereiste en uitgangspunt is wel dat ze vrij kunnen rondvliegen waar ze worden gehouden. Mede daarom vind ik Ara’s en grote Kaketoes minder of niet geschikt voor het gemiddelde Nederlandse huishouden.

Wil men toch een vogel met vergelijkbaar gedrag op een dier- en mens verantwoorde wijze houden denk dan eens aan de iets kleinere kromsavels zoals de Pyrrhura, Aratinga soorten, Jardine, Bonte Boer en zelfs de Valkparkiet die veel meer Kaketoe is dan parkiet.

Advertisements